Amerika'da 9 Ekim'de, Türkiye'de ise 27 Kasım'da gösterime girmesi beklenen Amerikan yapımı Zombieland korkuyla komediyi harmanlayan son filmlerden biri. Yönetmenliğini Ruben Fleischer'ın yaptığı ''Zombieland'', iki erkeğin dünyayı istila etmiş olan zombilere karşı savaşarak hayatta kalma mücadelerini anlatıyor. Ülkeyi kıyıdan kıyıya geçerek ilerleyen ikili, güvende olacaklarına inandıkları bir eğlence parkında dururlar. Aralarına katılan genç bir kadın ve küçük bir kız çocuğu ile biraraya geldiklerinde durumlarının ne kadar kötü olduğuna karar vermek zorunda kalacaklardır.

Fragmanı:

Hemen biyerlerden bulup izlemeliyim

Sanırım zombi olmak için fazla yakışıklıyım

Mini seri olarak tasarlanan ve aslında bir filmin parçalara bölünmüş halinden ibaret sayabileceğimiz Dead Set, belleklerimize BBG adıyla kazınan Biri Bizi Gözetliyor - yani orijinal adıyla Big Brother yarışması etrafında dönüyor. Evdeki bir eleme gecesiyle başlayan bölümde, 7/24 canlı çekimlerin yapıldığı stüdyo da dahil olmak üzere bütün İngiltere'yi ele geçiren bir zombi salgını baş gösterir. Evdeki yarışmacılar dış dünyadan habersiz bir şekilde yaşarken bir süre sonra yapım ekibiyle irtibat kuramaz hale gelince şüphelenmeye başlarlar. Ve Big Brother evi, artık ölüm-kalım evine döner.

Dead Set, İngiliz E4 kanalında 5 bölüm olarak yayınlanmış. Yapımcılığını ise İngiliz karikatürist ve komedyen Charlie Brooker yapmış..

http://www.e4.com/deadset/

Dead Set – Trailer (Warning: Scenes of horror) @ Yahoo! Video

Nedir bu “Ölülerin Şafağı”, seneler sonra bile niye bu kadar meşhur ve başka yapımlara da ilham veriyor; biraz tartışalım.

Romero'nun, son derece düşük bir bütçeyle çekmeyi başardığı 1968 tarihli Night of the Living Dead (Yaşayan Ölülerin Gecesi)'nde zombilerin ortaya çıkışını bir nükleer kazaya bağlayarak anlatığı filmden yıllar sonra çekebildiği bir devam filmi olan Dawn of the Dead (sene 1979), fantastik sinema eserleri içinde önemli yapımlardan biri kabul edilir. Romero’nun bu ikinci zombi filmi, tüm dünyada çok büyük ilgi görmüş ve kaçınılmaz olarak onun ticari başarısının rüzgarından faydalanmak amacıyla beyazperdede bir zombi furyası esmeye başlamıştı.

Hatırlayabileceğiniz üzere, film 2004 yılında reklam filmleriyle ünlü yönetmen Zack Snyder tarafından tekrar çekildi (hatta kendisinin ilk uzun metrajlı filmi olur). Yeniden yazılan ve karakterlerle birlikte üzerinde ufak tefek bazı değişiklikler yapılan senaryoya göre; neden, nerede ve ne şekilde başladığı bilinmese de, bir gece içinde dünya, korkunç bir belanın işgal ettiği, ölülerin ölmediği yaşayan bir kabusa dönüşür. Bir sonraki öğünlerini arzulayan cesetler, canlıların etleriyle beslenme konusundaki doymak bilmeyen iştahlarıyla yönlendirilmiş olarak geriye kalan son canlılara doğru yol almaktadır.

Uygarlığın çökmüş olduğu bu dünyada, evinden kaçan Ana Clark, polis memuru Kenneth, elektronik satış görevlisi Michael (Jake Weber), kabadayı Andre (Mekhi Phifer) ve hamile eşinden oluşan küçük bir gruba rastlar. Grup bir 20. yüzyıl kalesi olan “terkedilmiş ve zengin sınıfa hitap eden banliyöye ait alışveriş merkezinde” barınacak yer aramaktadır.

Dış dünya gitgide korkunçlaşıp, çürüyen zombiler ordusu sürekli olarak alışveriş merkezine sızmaya çabaladıkça, hayatta kalanlar hem ölmeyenlerle, hem birbirleriyle, hem de kendi korku ve şüpheleriyle mücadele etmek zorunda kalırlar. Hayatta ve insan olarak kalabilmek için birlikte hareket etmeyi ve ellerindeki her kaynağı kullanmayı öğrenmelidirler…

Başta belirtmek gerekir ki, Dawn of the Dead arkaplanı dolu bir yapım. Bir zombi filmi olarak korku öğeleri barındırması ile birlikte, tüm ülkeyi istila eden ve tek düşüncesi öldürmek ve yemek olan zombileri konu ederek, günümüzde tüketici diye (hatta reklamcıların görüşüyle gelir düzeyine göre gruplandırma yaparak) adlandırdığımız kişilerle özdeşleştirilmiş. Filmin geçtiği yerlerden birinin alışveriş merkezi olması ise yönetmenin bu seçimi rastgele yapmadığını hemen akla getiriyor.

Günlük hayatımızın önemli bir kısmını işgal edebilen tüketim alışkanlıklarını yönetmen, zombilerin bilinçsizce beslenmesiyle bir tutmuştur. Çünkü pekçok toplum zaman zaman bilinçsizce tüketiyor veya tüketime yönlendiriliyor. Global kriz hala sürerken medyamızda yürütülen bazı tüketim kampanyalarını hepimiz geçtiğimiz haftalardan biliyoruz. Hatta insanların özellikle tutumlu olması gerektiği bir dönemde kimi alışveriş merkezleri müşterilerine para dağıtmaya varacak kadar farklı ve ses getiren uygulamalar yaptı. Artık “AVM” diye kısaltarak telaffuz ettiiğimiz ve yaşımızın bir parçası haline gelmeye başlayan bu dev merkezler hemen her şehirde kapitalizmin katedralleri olarak yükselmekte.

“Fast-food, şişmanlatıyor ama mutlu da ediyor!”

“Tüketime kölelik, mutlu olmak için alışveriş yapmakla başlayıp, histerik bir biçimde çılgınca tüketme ile devam ediyor.”

Tüketime dayalı mutluluk toplumuna yöneltilen esas suçlama; doğal dengeyi bozması… Tüketici “madde” çılgınlığıyla çevreyi kirletiyor, biyolojik çeşitliliği tehdit ediyor, iklimi ısıtıyor, ozon tabakasını deliyor, suyu pisletiyor, diğer canlılar bir yana çocuklarının da geleceğini karartıyor. Ama televizyondaki reklamcı amca “daha çok tüketin” diyor, “bunu da satın alın!”. Beyaz perdede gördüğümüz zombilerin de sanki böyle gizli bir komutla kabaran iştahı ve engellenemez kararlılığı da bir noktada benzer değil midir?

Tüm bu reklam bombardımanları, kodlar, renkler, markalar ve imgelerden etkilenmekte olan insanın tümüyle bağımsız bir durumda olmadığını söylemek mümkün belki… Filmde de zombilerin yapmış oldukları her şey, alışveriş merkezindeki halleri ve insan eti yeme çabaları ile aslında toplumdaki gerçek bireylerin durumlarından farksız değildir. Bunu hayatta kalma çabası olarak zaten tanımlayamayız, hem onlar artık ölü değiller miydi? Ve biz tüketim zombileri, yaşadığımız koca şehirlerde ne kadar “varız”?

Ölü figürü, tüketici kapitalizmin altında insanları yok eden ve başkalarını yok etmeye yönelten ve hatta bundan mutlu olan gerçek bir açlığı işaret eder. Romero bu nedenle zombileri filminde kullanmış ve tüketim çılgınlığını, bunun nasıl bilinçsizce yapıldığını ve gerçek yaşamda modern zaman insanlarının “tüketen varlıklar” olduğunu işin psikolojik yanlarıyla da göstermeye çalışmıştır.

Korku ve zombi filmleri hayranlarının hem eski hem de yeniden çevrilmiş versiyonunu mutlaka izlemesi gereken arşivlik bir eser Dawn of the Dead.

Yaşayan ölüler, nam-ı diğer zombiler ortaya çıktıktan sonra tüm dünyayı dolaştılar ama bir tek Türkiye’ye uğramadılar. Modern zamanların bu ucube yaratıkları artık ülkemizde de fink atacak! Sinema yazarları Murat Emir Eren ile Talip Ertürk, yönetecekleri Ada adlı filmde, Türk sinemasının ilk zombilerini beyazperdeye taşıyacak. Çekimlerine 24 Ağustos’ta başlanması planlanan filmin kalabalık bir oyuncu kadrosu var; Esra Ruşan, Kaan Keskin, Ömer Üst, Rüya Önal, Gülüm Baltacıgil, Ozan Ayhan, Evrim Gezdiren ve Taner Birsel Ada’da başrolde oynayacak. Görüntü yönetmenliğini Meryem Yavuz’un yapacağı filmin en merak edilen makyaj işini ise Dükkanül Hayal ekibi üstlenmiş.

En iyi zombi konulu komedi filmlerinden Shaun of the Dead biraz örnek alınır umarız!

Ada filminin özelliği sadece korku filmi olmaması, işin içinde iyi bir mizah da var. Bunun için yönetmenler Ada’nın korku komedi filmi olacağının özellikle altını çiziyor. Sinema dergisi editörlerinden Murat Emir Eren, SABAH’a sinema yazarlığından yönetmenliğe soyunma serüvenlerini anlattı. Eren, “İki sinema yazarı olarak filmler hakkında yazmak ve filmlerin etrafında dönen bir dünya kurmak bizim, film yapma arzumuzu, sinema aşkımızı körükleyen şeylerdi. Bu aşkı ancak bir film yapmak dindirebilirdi. Film yapmasaydık filmimizdeki zombilerden birine dönüşebilirdik desek yeri!” dedi.

‘ZOMBİLERE SAYGI’
Zombi filmlerine özel bir ilgileri olduğunu belirten Talip Ertürk, zombi filmi çekecek olmalarının iki ana sebebi olduğunu söylüyor: “İlki daha önce Türkiye’de böyle bir projenin gerçekleştirilmemiş olması. İkinci sebep ise sinema yazarları olarak zombi filmlerine olan derin sevgimiz ve saygımız. Hem bir tür filmi yapmak hem de bu türün Türkiye’deki ilk örneğine imza atmak sinema yazarlığından gelen bizleri çok mutlu edecek. Umarız izleyici de memnun olur.” Ada’nın ilk zombi filmi olara sinema tarihimize geçeceğine kuşku yok. Bu durum da yönetmenlerin omzuna önemli bir sorumluluk yüklüyor. Eren ve Ertürk bu sorumluluğun farkında olduklarını söylüyorlar: “Ada’nın en önemli hedefi sinemamıza başarılı bir tür filmi kazandırmak. İlk Türk zombi filmi olacak olmasını saymazsak eğer, en önemli özelliği gerilimli sahneleri ve eğlenceyi aynı anda bünyesinde barındırmasıdır. Bu açıdan sizleri şu anda açıklayamadığımız sürprizlerle dolu eğlenceli ve gerilimli bir filmle selamlayacağımızı söyleyebiliriz.” Aralık ayında vizyona girmesi planlanan filmin setinin eğlenceli geçeceği kesin.

KORKU VE KOMEDİ BİR ARADA
Senaryosunu da, filmi birlikte yönetecek olan Eren ile Ertürk’ün yazdığı filmde, Büyükada’ya düğüne giden bir grup gencin başına gelen ürkütücü ve komik olaylar anlatılacak. Gençler ellerindeki kamerayla düğünü kayda alırken nereden çıktığı belli olmayan bir grup zombi düğüne akın eder. Ekip kalabalıkla birlikte adadan kaçmaya çalışır ancak son tekneye binemeyince adada mahsur kalır. Sonra da kargaşada kaybettikleri arkadaşlarını bulmaya çalışıp zombilerle köşe kapmaca oynarlar.

ZOMBİ OLMAK HİÇ BU KADAR KOLAY OLMAMIŞTI!
Yönetmenler Murat Emir Eren ve Talip Ertürk dışında da Türkiye’de yüzlerce zombisever var. Eren ve Ertürk facebook’ta açtıkları ‘Zombi Olmak İstiyorum‘ başlıklı grup ile bir kısmıyla iletişime geçmişler. Sonra da zombiseverlerden bazılarına filmde zombi olarak rol vermeyi kararlaştırmışlar. Bursa’dan, Mardin’den yaşları 13 ila 40 arasında değişen zombiseverler, filmde zombi olmak için başvurmuş. Başvurular sürüyor. Filmde zombi olmak isteyenler, zombi@adafilm.com adresine başvurabilir.

Kaynak

THE EXORCIST (1973)
Yönetmen William Friedkin’den tam teşekküllü bir korku filmi. 360 derece dönen kafalar, sarsılan yataklar ve ruhu şeytan tarafından esir alınmış genç bir kız. Bir film yıldızının (Ellen Burstyn) kızı (Linda Blair), kötü ruhların saldırısına uğrar. Eve çağırılan bir rahip (Jason Miller) ve gizemli bir şeytan çıkarıcı (Max von Sydow) biraraya gelerek genç kızı kurtarmaya çalışırlar. Yönetmen William Friedkin’in bu Oscar ödüllü filmi, kimi izleyicilerin bayılmasına sebep olmuş. Ayrıca Türk sinemasında aynı filmin bir uyarlamasını Metin Erksan “Şeytan” adıyla çevirmişti. 

A NIGHTMARE ON ELM STREET (1984)
Freddy Kruger. Onu herhalde bilmeyen yoktur… Kabuslara giren jilet parmaklı katil. Gençlerin uykularına girerek onları öldüren adamdan kaçmanın tek bir yolu var, o da uyumamak. Ama kabuslar gençleri o kadar kokutuyor ki uyuyup uyumadıklarının farkına bile varamıyorlar. Yönetmen Wes Craven, filmin çoğu rüyalarda geçtiği için olsa gerek, gerçeklikle çok oynamış. Örneğin telefonda konuştuğunuz kişi dilini ahizeden içeri uzatıp sizi yalayabiliyor. Filmin başrollerinde Heather Langenkamp, Robert Englund, Johnny Depp ve John Saxon oynuyor.

      
DAWN OF THE DEAD (1978)
Çok gizli kimyasal bir ilaç dünyaya yayılır ve ölülerin mezarlarından dirilmesine sebep olur. Ama ölüler hiç de mezara ilk girdikleri günkü gibi değillerdir. Yarısı çürümüş kafatasları, dışarı sarkan bağırsaklar ve kopmuş kollarıyla alışık değilseniz pek de görmek istemeyeceğiniz sahnelerle dolu. George Romero’nun yönetmenliğini yaptığı Ölülerin Dirilişi, üstadın en önemli filmlerinden biri aynı zamanda.  

THE CHANGELING (1979)
Tek başına bir korku filmi olabilecek kadar ürkütücü bir müzisyen ve hayaletli bir ev. Scott, inzivaya çekilmiş ve yeni ruh durumuna uygun bir ev aramaktadır. Ancak kiraladığı evde küçük bir çocuğun hayaleti vardır. Ne kan var bu filmde, ne de dışarı sarkan organlar. Ama Scott’la birlikte hayaletin varlığını keşfettiğinizde, kendinizi koltuğa yapışmış halde bulursunuz ve belki de “Anne!!” diye çığlık atarsınız. Ses efektlerinin bolca kullanıldığı filmin başrollerinde George C. Scott, Trish van Devere ve Melvyn Douglas oynuyor. 
       

    
THE SHINING (1980)
Stephen King’in beyazperdeye uyarlanmış romanlarından biri. King hayranları pek beğenmese de En İyi 10 Korku Filmi listesinde 5. sırada yer alıyor. İyi bir yönetmen (Stanley Kubrick) ve çok iyi bir oyuncu kadrosu var (Jack Nicholson, Shelly Duvall ve Scatman Crothers). Film, bir yazarın ailesiyle kaldığı ıssız bir otelde yavaş yavaş delirişini konu alıyor. Özellikle klostrofobik seyircileri etkileyen film, hem çekildiği ıssız mekan, hem de insanların yalnızlığıyla bütünleşince oldukça korkutucu oluyor. 
   

   
THE EVIL DEAD (1983)
Parçalara ayrılan insanlar… Böyle bir sahne tek başına bir korku filmi yapmaya yeter de artar bile. Ama Şeytanın Ölüsü (Evil Dead)’nde bu sahneden çok var. Bir grup arkadaş tatil yapmaya gittikleri bir dağ evinde şeytani güçleri rahatsız eder. Olayı farkına varan gençlerin tek bir çaresi kalmıştır: Birbirlerini kesmek. Filmin başrollerinde Bruce Campbell ve Betsy Baker oynuyor.
      

THE HAUNTING (1963)
Dört arkadaş New England’da perili bir eve tatil yapmaya giderler. Grup çok geçmeden bunun kötü bir fikir olduğunu anlayacaktır. Duvarlarda beliren yüzler, eğilip bükülen demir kapılar ve önce kıkırdılarla başlayıp kulakları tırmalayan kahkahalara dönüşen sesler… Ama kendilerini bu kadar korkutan şeyin ne olduğunu bir türlü göremezler. Bu filmde kanlı sahneler yok ama ruh filmlerine özgü bir sinsilik, bir gerilim atmosferi var. Ses efektlerinin bol bol kullanıldığı filmin yönetmeni Richard Wise, başrollerde ise Julie Harris, Claire Bloom ve Russ Tamblyn oynuyor.  

 
     
THE EXORCIST III (1990)
The Exorcist’ten 15 yıl sonra… Scott, Dedektif Kinderman olarak karşımıza çıkar bu kez ve işlerini tımarhaneden yöneten şeytanla karşı karşıyadır. Yönetmenliğini William Peter Blatty’nin yaptığı filmde, George C. Scott’a bu kez Ed Flanders ve Jason Miller eşlik ediyor.

     
FRANKENSTEIN (1931)
Mary Shalley’nin korku klasikleri arasına girmiş romanı kadar iyi olmasa da, 1931 yılında çekilen Frankenstein, ardından gelen pekçok korku filmine örnek olmuş. Pek çok film için standart rolü oynayan yapıt, bu alanda bir çığır açmış sayılabilir. Çılgın bir bilimadamının kocaman bir dev yarattığı filmin bazı sahneleri korkunun rengiyle, yani yeşille çekilmiş. Yönetmenliğini James Whale’in yaptığı filmin başrollerinde Boris Karloff, Colin Clive ve Mae Clarke oynuyor.
      

PHANTASM (1979)
Kafataslarının delindiği, parmakların koptuğu ve içinden sarı sıvıların aktığı bir film. Müthiş bir müziğin eşlik ettiği sahnelerde gerçekten de uzun olan “Uzun Adam”ın vahşetini izliyorsunuz. Başrollerinde Michael Baldwin, Reggie Bannister ve Angus Scrimm’in oynadığı, yönetmen Don Coscarelli’nin 21 yaşındayken çektiği hayli ilginç bir film.